Obur Okan

Günümüz şartları itibarıyla hareketsizlik, spordan uzak bir yaşam ve statik bir hayat gibi durumlar insan sağlığını ciddi anlamda etkilemektedir. Bunun sonucunda çağımızın sağlık problemleri arasında en fazla dikkat çeken temel sorunlardan biri de obezitedir. Dünya Sağlık Örgütü tarafından obezite, sağlığı bozacak ölçüde vücutta aşırı yağ birikmesi olarak tanımlanmıştır.

Obeziteye neden olan etmenler tam olarak açıklanamamakla birlikte, aşırı ve yanlış beslenme ile fiziksel aktivite yetersizliği obezitenin en önemli nedenleri olarak kabul edilmektedir.

Galatasaray Teknik Direktörü Okan Buruk’un da sanırım böyle bir sağlık problemi var. Çünkü yiyor, yiyor doymuyor. Galatasaray, Okan Hoca döneminde 37 transfer yaptı ve bu transferlere sarı-kırmızılı kulüp tam 278 milyon euro harcadı.

Rakamı minimalize etmek istersek 90 milyon Kuveyt dinarı da diyebiliriz ya da biraz daha gözümüzde büyütmek istersek günümüz kuru ile yaklaşık 14 milyar Türk lirasına tekabül ediyor harcanan para. Yanlış duymadınız, 14 milyar Türk lirası…

Peki 14 milyar Türk lirası ile kamu yararına ne yapılabilirdi?

10.000 sosyal konut, milyonlarca fidan ile büyük bir orman, 1 büyük şehir hastanesi veya 5–6 modern okul sayılabilir.

Evet, bu örnekleri okurken akıllara şu soru gelmiyor değil:

Hiç mi transfer yapılmayacak, hiç mi para harcanmayacak, bütün transferler nokta atışı mı olacak?

Hayır, tabii ki böyle bir durum söz konusu değil. Ancak bu kadar transfer yapılmışken hâlâ bir bek sorunu varsa, 30 milyon euro ödenip Singo alınıyor ve kronik sakat çıkıyorsa, yapılan transferlerden akabinde bonservis kazanılamıyorsa, yedek santrforuna resmiyette açıklanan rakamlara göre 6 milyon euro maaş ödeniyorsa, takımın maaş yükü yıllık bazda 109 milyon euro ise ve ortada çok tartışılan bir Galatasaray varsa, bunun sorumlusu kim olabilir?

“Tartışılan” dedim, yanlış anlaşılmasın.

Evet, son 3 sezondur Süper Lig’de şampiyon Galatasaray oluyor, hatta 5. yıldızı da taktı armasına. Tartışılan durum bu değil. Tartışılan konu, nasıl bir ligde yaşandığı bu şampiyonlukların… Ve dahi Avrupa’da bir türlü gelmeyen başarılar.

2000 yılında kazanılan UEFA ve Süper Kupa, çıtayı arşa çıkardığı için değil; bu kadar harcanan paralar için beklenti çok yüksek. Sonuçta 3 sene üst üste şampiyon olmuşsun, milyonlarca euro harcamışsın. Ama gel gelelim Young Boys’a elen, Sparta Prag’a elen… Somut bir başarı var mı? Yok.

Gelin hatırlayalım:

Zaha’yı Kerem’e ezdirip oyuncuyu küstürdün.

Nelson’u herkesin içinde tesislerden kovdun, adamı bitirdin.

Ziyech’le geçinemedin.

Batshuayi’ye forma adaleti vermedin.

Morata’ya da vermedin.

İki stoper varken stoper istemedin, sonra savunma çöktü.

Lemina’yı veto ettin, taraftar zorla aldırdı.

Zaniolo kalmak istedi, “fazlalık” dedin.

Angelino ile olmuyor dedin, sattırdın; sonra 3’lü sisteme döndün.

Frankowski’yi istedin, sonra 4’lüye döndün.

Elias Jelert’i özellikle istedin, sonra çocuğu bitirdin.

Ahmed Kutucu’yu da sen istedin.

O kadar yedin ki doymadın. Yemeye de devam ediyorsun. Ye… Çünkü sen bir aslansın. Aslan yemezse ne olur?

Ama bu kadar yemek sağlıklı mı? Damar tıkanıklığına ve obeziteye davetiye çıkarmıyor mu?

Hadi sağlığını düşünmüyorsun…

David Fincher’ın “Seven” filmini de mi izlemedin?

Yedi büyük günahtan biri oburluk idi…

Not: Fenerbahçe ve Beşiktaş’ta yediğin başkan ve hocaları yazmasaydım sanırım haksızlık olurdu.

Sağlıklı kal, sporla kal hocam…